حاشیه‌های دهمین روز سی و پنجمین جشنواره فجر/ مخاطبان فوتبال از مخاطبان فیلم‌ها بیشتر شدند/ اعلام زودهنگام نامزدهای سودای سیمرغ جشنواره را از رونق انداخت

آقازاده ای که میخواهد از اهمیت پیوند اعضا بگوید

آقازادگان سیاسی در سالهای اخیر توجه بیشتری به مقولات فرهنگی نشان داده اند و کوشیده اند با حضور به عنوان سرمایه گذار در حوزه های سینما و موسیقی فعالیتهای سیاسی خود را با ظاهری هنری امتداد دهند. "فصل نرگس" نام آقازاده محمدرضا عارف از چهره های شاخص اصلاح طلبان را به عنوان مجری طرح و سرمایه گذار دارد و پیش از رونمایی فیلم در جشنواره این آقازاده مدام از تولید با سرمایه بخش خصوصی سخن می گفت. با این حال از یک طرف انتشار لیست فیلمهای حمایتی فارابی و حضور این فیلم در آن لیست و از آن طرف قرارگیری لوگوی آوای هنرسلامت وابسته به وزارت بهداشت در تیتراژ ابتدایی حکایت از وجود حمایت دولتی از فیلم دارد.

"فصل نرگس" که محوریت خود را اهمیت پیوند اعضا قرار داده است می کوشد در قالب داستانهای موازی زنانی که به تدریج درگیر مقوله پیوند اعضا می شوند در این باره به اطلاع رسانی به مخاطب بپردازد. فیلم البته ساختار ساده ای دارد و نمی کوشد با روالی عجیب و غیرمنطقی به جلب مخاطب بپردازد بلکه به جایش به ساده ترین و در برخی جاها روتین ترین شکل از دغدغه های زنانه می گوید.

"فصل نرگس" فیلم مدیوم سینما نیست و می توانست در شبکه خانگی یا تلویزیون هم عرضه شود به خصوص که لحن پایان بندی آن بدجوری کلیشه های سریالهای تلویزیونی را یادآور می شود.

غلبه مایه های عاشقانه بر وجه جنایی

جنایت و آن دسته از جنایاتی که یک سوی آن چهره های سرشناس هستند در همه جای دنیا زمینه خوبی برای خلق رمانها و آثار سینمایی جاندار است. قتل همسر ناصر محمدخانی توسط همسر صیغه ایش شهلا جاهد از جمله موضوعات جنایی سالیان اخیر است که تلاش سینماگران برای تصویرسازی آن چشمگیر بوده است. سال گذشته  "خشم و هیاهو" را در این باره داشتیم و امسال "یادم تو را فراموش" را. "یادم تو را فراموش" می کوشد در ساختاری داستانگو ماجرایی برآمده از زندگی ناصر محمدخانی را رک و راست روایت کند.

فیلم کوشیده با استفاده از یک خواننده و افزودن بر مایه های موزیکال جذابیت خود را بیشتر کند. هر قدر که "خشم و هیاهو" کوشیده بود با تصویرسازیهای خاص و بدیع مخاطب جلب کند "یادم تو را فراموش" از بازیهای تصویری کم کرده و بجایش تا توانسته به شکل گسترده از شکل گیری عاشقانه میان فوتبالیست مشهور و دخترکی جوان سخن گفته است.

"یادم تو را فراموش" آن قدر در توصیف عشق افراط می کند که حداقل مایه های دراماتیک را برای جنایت اصلی می گذارد و شاید همین کم گفتن از جزییات جنایت است که مخاطب را اقناع نمی کند.

در سفر باید شناخت

"ترومای سرخ" با نام قبلی "تقصیر من نیست" تازه ترین فیلم اسماعیل میهن دوست بعد از "برخورد خیلی نزدیک" است؛ فیلم داستان عاشقانه ای را در بستر یک سفر شهری روایت می کند و  حین این سفر است که هم تصویرسازی از آدمها ایجاد میشود و هم از اجتماع.
کارگردان کوشیده با قرار دادن لوکیشنهایش در دل تهران حین روایت داستان تصویرساز صریح اجتماع باشد اما چون نوعی فاصله گذاری میان مخاطب و محصول وجود دارد همذات پنداری به اوج نمی رسد.

"تروما..." هرچند در داستان چندان جدید نیست اما در بازیگری اثر متفاوتیست از این جهت که در کنار دامنه گسترده بازیگران حرفه ای، کوشیده از تعدادی جوانان توانای تئاتر برای ایفای نقش استفاده کند.

تجربه ای پرتکرار

"ایستگاه اتمسفر" را باید مصداق تمام عیار جوانانی دانست که به هر قیمت که شده می خواهند کارگردان شوند. مهدی جعفری کارگردان این فیلم با حداقل خط داستانی و صرفا با تکیه بر بداهه های بازیگران، فیلمش را پیش برده و همین است که پاشنه آشیل فیلم او شده است.

اینکه مدام بخواهی ضعف داستانت را با بازی کلیشه شده محسن کیایی که برایش تفاوت نمی کند در "عصر یخ بندان" است یا "خط ویژه" پیش ببری فیلمت را در همان نیمه ابتدایی به تکراری می رساند که برای رهایی از آن به ورود کارکترهای بی ربط به داستان می افتی و این ورودهای بی دلیل هم به جای آن که تعلیق برانگیز باشند کسالت بارند.

"ایستگاه اتمسفر" که مشاوره مصطفی کیایی را هم داشته می توانست لااقل بخشی از ضرباهنگ خود را از مایه های اجتماعی خاص سینمای کیایی بگیرد اما این اتفاق هم نمی افتد چون عقبه حامی تولید اجازه چنین کاری را به کارگردان نمی دهد و در نهایت مخاطب می ماند و تجربه ای پرتکرار.

سحر صباغ سرشت، تهیه کننده «فصل نرگس» در واکنش به اعتراض خبرنگاران که این کار وی را بی احترامی به اهالی رسانه تلقی کردند، تصریح کرد: زمانی که فیلمی برای حضور در جشنواره آماده می شود، معنایش این نیست که ما همه مسائل را قبول داریم و برگزاری چنین جلساتی برای مطرح کردن این مطالب خوب است و ما تنها می خواستیم این مهم را به گوش مسئولان برسانیم.

شاید بتوان گفت که «فصل نرگس» تنها فیلم روز گذشته بود که توانست مخاطبان را با خود همراه کند، چرا که دو فیلم بعدی «یادم تو را فراموش» و «ترومای سرخ» نتوانستند همان تعداد انگشت شمار افراد حاضر در برج میلاد را با خود همراه کنند و از سوی دیگر حاشیه هایی را نیز در نشست نقد و بررسی خود به همراه داشتند.

پیش از شروع نمایش فیلم «یادم تو را فراموش» هواداران مازیار فلاحی، بازیگر این فیلم که برای این خواننده به برج میلاد آمده بودند، با یکدیگر درگیر می شوند تا جایی که بالاخره نیروهای حراست برج میلاد مجبور به مداخله شد، البته این همه ماجرا نیست، چرا که ظاهرا عوامل فیلم با توجه به خالی بودن سالن نمایش، با رایزنی سعی در آوردن هواداران مازیار فلاحی به سالن نمایش داشتند که در نهایت نیز این اتفاق محقق نشد.

نشست نقد و بررسی آخرین ساخته عطشانی که به نوعی به زندگی شهلا جاهد پرداخت  بود، خالی از حاشیه نبود.

پیمان عباسی، فیلمنامه نویس درباره نوع روایت از زندگی جاهد در «یادم تو را فراموش» گفت:  ما یک ایده اولیه ای داشتیم ولی اصراری به روایت کامل داستان نبود، در حقیقت ما برداشتی آزاد از ماجرای زندگی شهلا جاهد را در این فیلم به تصویر کشیدیم.

عطشانی در همین زمینه تصریح کرد: برای ساخت این فیلم تحقیقاتی را از جلسات دادگاه جاهد انجام دادیم، با این حال معتقدم نباید در این فیلم قضاوت می کردیم و سعی کردیم که این اتفاق نیفتد، با این حال اگر جایی دچار قضاوت شدیم، عذرخواهی می کنم.

کارگردان «یادم تو را فراموش» در پاسخ به سوال خبرنگاری مبنی بر اینکه با انتخاب مازیار فلاحی باعث شدید که تعدادی از هواداران وی به سالن بیایند و حتی چند تن از عوامل فیلم تان برخی از هواداران این خواننده را به سالن آوردند، گفت:  در این سالن کسی هست که از طرفداران اقای فلاحی باشند و با رانت وارد شده باشند؟ مازیار فلاحی به این دلیل انتخاب شد که تم خوانندگی اش محزون است، از سوی دیگر زمانی که این انتخاب را کردم اصلا به هواداران مازیار فکر نکرده بودم، هر چند که الان از این انتخاب خوشحالم و امیدوارم که هواداران وی باعث استقبال از فیلم در زمان اکران شود.

یکی دیگر از حاشیه های این نشست، خبرنگاری بود که با گریه خطاب به عطشانی گفت: ما هیچگاه پشت سر مرده صحبت نمی کنیم ولی شما در فیلم تان پشت سر شهلا جاهد نه تنها صحبت، بلکه قضاوت کردید، عطشانی نیز در پاسخ به این خبرنگار بیان کرد: اصلا نخواستم زندگی آنها را عینا روایت کنم قبلا مدام از من در مصاحبها میپرسیدند و مرا مجبور میکردند که چنین چیزی را تایید کنم درحالیکه اینطور نیست و من میگویم فقط یک روایت است و نمی خواستم عینا زندگی انها را تصویر کنم.

زمانی که نوبت به نمایش فیلم «ترومای سرخ» رسید، نه تنها کاخ جشنواره به معنای واقعی کلمه خلوت شده بود، بلکه همان معدود افراد حاضر در برج میلاد نیز ترجیح دادند به تماشای فوتبال استقلال و السد قطر بنشینند و بعد از پایان نمایش فیلم، تمام حاضرین در سالن در کمتر از 4 دقیقه سالن را ترک کردند و اکثر آنها نیز ناراضی از سالن خارج شدند و این مهم نشان دهنده خلوتی بیش از حد سالن نمایش بود.

البته نشست نقد و بررسی فیلم نیز بدون حاشیه نبود، چرا که کارگردان فیلم درباره اعمال ممیزی از سوی مسئولان مترو در روند ساخت فیلم گفت: قصه این فیلم در مترو می گذرد و متاسفانه توسط مترو بسیار اذیت شدیم و  آنها فهرست ممیزی بالایی را در مقابل ما گذاشتند و این فهرست فیلمنامه را زیر سوال می برد به همین دلیل مجبور شدیم فیلمنامه را بازنویسی کردیم ولی باز هم با فیلمنامه مخالفت کرده و عنوان کردند که باید بعد از عید فیلمبرداری را شروع کنیم.

کارگردان «ترومای سرخ» اظهار داشت: مشخص نیست که در کشور به جز وزارت ارشاد چه کسی می تواند درباره فیلمنامه ها نظر بدهد، از سوی دیگر به ما می گفتند که نباید در فیلم گدا، جیب بر و دستفروش داشته باشیم و در نهایت نیز ما ناظر را دور می زدیم.

شاید بتوان گفت که چراغ دهمین روز جشنواره فیلم تنها به خاطر بازی استقلال و السد قطر روشن بود، چرا که نه تنها مخاطبان و اهالی رسانه و منتقدان دیگر رغبتی به حضور در برج میلاد ندارند، بلکه عوامل فیلم ها نیز با بی میلی فیلم هایشان را به نمایش می گذارند، بی میلی که فقط از اعلام زودهنگام نامزدهای سودای سیمرغ نشات می گیرد.

منبع : حامیان ولایت